به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نیچر، بیماری آلزایمر علت اصلی زوال عقل است که پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ بیش از ۱۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار دهد. ژن‌ها نقش قابل توجهی در خطر ابتلا به آلزایمر دارند، اما دانشمندان هنوز به طور کامل نمی‌دانند کدام ژن‌ها مهم هستند یا چگونه بر این بیماری تأثیر می‌گذارند. اتصال این سرنخ‌های ژنتیکی به آنچه در داخل مغز اتفاق می‌افتد می‌تواند به محققان کمک کند تا اهداف احتمالی درمان را شناسایی کنند.
یک تیم بین‌المللی اکنون ۱۲۷ ناحیه از DNA انسان مرتبط با خطر ابتلا به آلزایمر را شناسایی کرده است، از جمله ۴۸ ناحیه که قبلاً در این زمینه نقشه‌برداری نشده بودند. این یافته‌ها، دیدگاه دقیق‌تری از فرآیندهای بیولوژیکی درگیر ارائه می‌دهند و به نقش سلول‌های ایمنی مغز و چندین نوع خاص از سلول‌های عصبی اشاره می‌کنند.
این تحقیق که توسط دانشگاه وریج آمستردام سرپرستی انجام شده است، بزرگترین مطالعه ارتباط ژنتیکی آلزایمر تا به امروز است. محققان داده‌های ژنتیکی تقریباً ۲.۸ میلیون نفر با پیشینه‌های ژنتیکی متنوع، از جمله ۱۸۳,۶۲۰ فرد مبتلا به آلزایمر را تجزیه و تحلیل کردند.
سرنخ‌های آلزایمر فراتر از سلول‌های ایمنی هستند
محققان از قبل می‌دانستند که فرآیندهای ایمنی نقش مهمی در بیماری آلزایمر دارند. چیزی که این مطالعه را به ویژه ارزشمند می‌کند این است که اکنون می‌توان عوامل خطر ژنتیکی جدید را به فرآیندهای بیولوژیکی خاص‌تر مرتبط کرد، در عین حال دانشمندان شواهدی را کشف کرده اند که به دخالت سایر انواع سلول‌های مغزی اشاره دارد و تصویر دقیق‌تری از زیست‌شناسی زیربنایی آلزایمر نشان داده و مسیرهای جدیدی را برای بررسی درمان‌های بالقوه فراهم می‌کند.
این تجزیه و تحلیل، شواهد مربوط به دخالت میکروگلیا، سلول‌های ایمنی در مغز که به پاکسازی مواد مضر و مواد سلولی آسیب‌دیده کمک می‌کنند، را تقویت کرد. پیوند دادن عوامل خطر ژنتیکی به فرآیندهایی که این سلول‌ها انجام می‌دهند، به محققان ارتباطات بیولوژیکی خاص‌تری برای بررسی می‌دهد.
برای اولین بار، محققان همچنین چندین نوع خاص از نورون‌ها، سلول‌هایی که اطلاعات را دریافت و منتقل می‌کنند، را شناسایی کردند که برای سیگنال‌های ژنتیکی مرتبط با آلزایمر غنی شده بودند. به عبارت دیگر، شواهد ژنتیکی بیشتر از حد انتظار به این نوع سلول‌های خاص اشاره داشتند. یافته‌ها نشان می‌دهد که آنها ممکن است نقش کلیدی در توسعه بیماری داشته باشند و مسیرهای تحقیقاتی فراتر از سیستم ایمنی را باز کنند.
داده‌های مشترک، نقشه ژنتیکی آلزایمر را گسترش می‌دهد
جمع‌آوری داده‌ها از 30 گروه تحقیقاتی به تیم اجازه داد تا ارتباطات ژنتیکی را شناسایی کنند که ممکن است در مطالعات کوچک‌تر مورد توجه قرار نگرفته باشند. این همکاری، محققان دانشگاهی، بانک‌های زیستی و صنعت را تحت کنسرسیوم بین‌المللی ژنومیک روانپزشکی گرد هم آورد. گروه کاری بیماری آلزایمر آن به طور مشترک توسط محققانی از دانشگاه اسلو سرپرستی می‌شود.
از جمله مشارکت‌کنندگان این مطالعه موسسه PROTECT از دانشگاه اکستر بود که این تجزیه و تحلیل ژنتیکی جدید و هیجان‌انگیز، اطلاعات جدیدی در مورد چگونگی تأثیر ژن‌های انسان بر خطر ابتلا به بیماری آلزایمر کشف کرده است. نمونه‌های ژنتیکی از همه شرکت‌کنندگان از طریق یک نمونه بزاق ساده در خانه جمع‌آوری شد. سپس این داده‌ها با گروه‌هایی از سراسر جهان ترکیب شدند تا به محققان در درک بهتر خطر زوال عقل و نحوه درمان آن کمک کنند.
ارتباطات ژنتیکی، نقاط شروعی برای تحقیقات بیشتر هستند، نه اثبات اینکه هدف قرار دادن یک ژن خاص، درمانی مؤثر ایجاد می‌کند. تحقیقات بعدی باید مشخص کنند که کدام ارتباط‌ها نقش علّی در آلزایمر را منعکس می‌کنند و آیا مداخله در فرآیندهای مربوطه ایمن و به طور معناداری مفید خواهد بود یا خیر.