به گزارش اطلاعات آنلاین، این فیلم زرادخانه‌ای گسترده از موشک‌های بالستیک، موشک‌های کروز و موشک‌های پرتاب مرتبط را نشان داده که محدودیت‌های تلاش‌های تحت رهبری ایالات متحده برای خنثی کردن قابلیت‌های تهاجمی ایران را برجسته می‌کند. سرلشکر علی عبداللهی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران، و سرتیپ سیدمجید موسوی، فرمانده نیروی هوافضای سپاه، در حال بازدید از این تأسیسات و بازرسی از تسلیحات ذخیره‌شده در آنجا دیده شدند. این رونمایی در بحبوحه تنش‌های جدید با واشنگتن و به دنبال ادعاهای ایران مبنی بر انتقال فزاینده تولید موشک به تأسیسات زیرزمینی برای محافظت از زرادخانه کشور و حفظ تولید در زمان جنگ رخ داده است.
به نظر می‌رسد این فیلم مجموعه‌ای چشمگیر از موشک‌های بالستیک میان‌برد را نشان می‌دهد و ناظران مستقل چند سلاح را به عنوان خانواده موشک‌های فتاح و خیبرشکن ایران شناسایی کرده‌اند. فتاح-۱ که سال ۲۰۲۳ رونمایی شد، از سوی تهران به عنوان یک موشک مافوق صوت با قابلیت مانور حین پرواز معرفی و اولین بار در ژوئن ۲۰۲۵ برای پاسخ به حملات هوایی اسرائیل علیه اهدافی در سرزمین‌های اشغالی آزمایش جنگی شد.
تصاویر همچنین نشان می‌دهند که در کنار موشک‌های کامل، وسایل نقلیه بازگشت به جو با قابلیت مانور جداگانه نیز وجود دارند که قابلیت‌های پیشرفته موشک‌های ایرانی برای تغییر مسیر خود در مرحله پایانی پرواز را برجسته می‌کند. تصور می‌شود ایران اولین بار در دهه ۱۹۹۰ فناوری‌های وسایل نقلیه بازگشت به جو با قابلیت مانور را از کره شمالی دریافت کرده و تخصص کره شمالی نیز در ایجاد استحکامات زیرزمینی در سراسر کشور نقش کلیدی داشته است.
از جمله مهم‌ترین ویژگی‌های این تأسیسات، وجود ظاهری پیکربندی‌های مختلف وسایل نقلیه بازگشت به جو است. تحلیلگرانی که فیلم را بررسی کرده‌اند می‌گویند به نظر می‌رسد برخی موشک‌ها از کلاهک‌های مخروطی معمولی استفاده می‌کنند، در حالی که سایر اجزای نمایش داده‌شده به عنوان وسایل نقلیه بازگشت به جو با قابلیت مانور مرتبط با طرح‌های جدیدتر موشک‌های بالستیک ایران ارزیابی شدند. این مانورپذیری می‌تواند با پیش‌بینی‌ناپذیرتر کردن مسیر کلاهک نسبت به یک وسیله نقلیه بالستیک متعارف، رهگیری را پیچیده کند.
با این حال، اثربخشی آن به انرژی موجود وسیله نقلیه، قدرت کنترل، دقت هدایت و عملکرد رهگیر مدافع بستگی دارد. این مجموعه همچنین شامل پرتابگرهای حمل و نقل -برپاکننده- و سایر وسایل نقلیه مورد استفاده برای پشتیبانی از عملیات موشکی است که به شدت به این پرتابگرهای متحرک متکی هستند تا تلاش‌های دشمن را برای مکان‌یابی و نابودی نیروهای موشکی قبل از شلیک پیچیده کنند.
شبکه موشکی زیرزمینی ایران طی چند دهه برای محافظت از سلاح‌ها در برابر حملات هوایی و حفظ توانایی انجام حملات تلافی‌جویانه در طول یک درگیری طولانی توسعه یافته است. این تأسیسات که معمولاً توسط مقامات ایرانی به عنوان شهرهای موشکی توصیف می‌شوند، می‌توانند شامل تونل‌های ذخیره‌سازی، مسیرهای حمل و نقل و زیرساخت‌های پشتیبانی پرتاب در زیر سطح باشند. عمق و ساختار آنها، نابودی آنها را از طریق حملات هوایی متعارف، به ویژه هنگامی که ورودی‌ها و سیستم‌های تهویه پراکنده یا تقویت شده‌اند، بسیار چالش‌برانگیز می‌کند.
منابع اطلاعاتی ایالات متحده در ماه مه در گفتگو با نیویورک تایمز تأیید کردند که پس از سه ماه خصومت شدید، ایران تقریباً ۷۰ درصد از زرادخانه موشکی خود را حفظ کرده و با موفقیت دسترسی عملیاتی به ۳۰ از ۳۳ تأسیسات موشکی در امتداد تنگه هرمز، یا ۹۱ درصد، و تقریباً ۹۰ درصد از تأسیسات ذخیره‌سازی زیرزمینی و سکوهای پرتاب را احیا کرده است که نشان‌دهنده دشواری‌های نیروهای آمریکایی در هدف قرار دادن آنها است.