به گزارش اطلاعات آنلاین، در نشست اخیر جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو، دو کارگردان برجسته، «سوده یوکیکو» و «تئودورا آنا میهای»، با روایتی بی‌پرده از سال‌ها پنهان‌کاری، از بهای سنگین زن بودن در پشت دوربین پرده برداشتند.
سوده یوکیکو، کارگردان ژاپنی، اعتراف کرد که خبر تولد فرزند دومش را حتی از تهیه‌کنندگان معتمد خود مخفی نگه داشته است؛ چرا که به گفته او، در صنعت سینما به محض پیچیدن خبر نوزاد تازه از راه رسیده، پیشنهادهای کاری به‌طور ناگهانی قطع می‌شود. سوده با یادآوری دوران توقف کارش به دلیل نبود مهدکودک مناسب، از حس رهایی خود این‌گونه گفت: «وقتی توانستم فرزندم را به مهدکودک بسپارم و خودم را در کار سینما غرق کنم، واقعاً حس کردم از زندان آزاد شده‌ام.»
این چالش در اروپا نیز با شدت مشابهی جریان دارد. تئودورا آنا میهای، کارگردان بلژیکی-رومانیایی، فاش کرد که تا ماه ششم بارداری‌اش در فصل زمستان، با وجود جثه لاغر، شکم خود را زیر لباس‌هایش پنهان می‌کرده است. او با بغضی فروخورده از تضادهای درونی‌اش روایت کرد: «به شدت با خودم درگیر بودم؛ چون احساس یک مادر بد را داشتم که موضوعی به این زیبایی و طبیعی را پنهان می‌کند. این سانسور از ذهنیت خودم سرچشمه می‌گرفت، چرا که ما این‌گونه بزرگ شده بودیم.»
میهای که پس از فوت تراژیک مادرش در تصادف رانندگی، بزرگ‌ترین حامیِ مراقبت از فرزندانش را از دست داد، برای اثبات شایستگی‌هایش مسیری طاقت‌فرسا را طی کرده است. او با صراحت تأکید کرد: «برای رسیدن به اینجا، باید سه برابر بیشتر از بسیاری از همکاران مرد خودم ثابت‌قدم می‌بودم. خودم را با کار کشتم؛ هیچ کار دیگری جز کار کردن و مادر بودن انجام ندادم.»
با وجود این، هر دو فیلم‌ساز بر این باورند که خواستن هم‌زمان حرفه و مادری هرگز خودخواهی نیست. در حالی که شرایط سخت و بودجه‌های فشرده در ژاپن و اروپا امکان حضور کودکان را سر صحنه فیلم‌برداری به حداقل رسانده است، ابتکار جشنواره توکیو در ارائه خدمات رایگان نگهداری از کودکان نشان داد که تغییر ساختارهای سنتی سینما دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر برای نسل آینده است.