به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از آرمی ریکاگنیشن، پرسنل اسکادران ششم نیروهای امنیتی با گروه ویژه مشترک بین سازمانی ۴۰۱ آموزش دیده‌اند تا برای استفاده از رهگیر مبتنی بر برخورد علیه هواپیماهای کوچک بدون سرنشین که هواپیماها، پرسنل و زیرساخت‌های تأسیسات را تهدید می‌کنند، آماده شوند.
رهگیری فیزیکی، گزینه دفاعی دیگری را در برابر پهپادهایی که در برابر اختلال الکترونیکی مقاومت می‌کنند یا بدون اتصال کنترل فعال به پرواز خود ادامه می‌دهند، فراهم می‌کند. پهپادی که از یک مسیر از پیش برنامه‌ریزی‌شده پیروی می‌کند، می‌تواند پس از قطع ارتباط با اپراتور خود، به ماموریت خود ادامه دهد؛ Bumblebee V2 برای متوقف کردن هواپیما از طریق برخورد مستقیم طراحی شده است.
تلاش پنتاگون برای خرید این قابلیت با توافقنامه‌ای ۵.۲ میلیون دلاری که در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶ به Perennial Autonomy اعطا شد، آغاز شده و قرار است تحویل آن در ماه مارس آغاز شود. این توافقنامه از معرفی Bumblebee V2 برای ارزیابی نظامی، اتصال تدارکات با بازخورد اپراتور و توسعه رویه‌های استخدام ضد پهپاد پشتیبانی می‌کرد.
Bumblebee V2 یک پهپاد چندملخه با دید اول شخص است که برای برخورد با هواپیماهای بدون سرنشین کوچک متخاصم طراحی شده و هم هدف و هم رهگیر را غیرقابل استفاده می‌کند. مکانیسم درگیری آن نیازی به کلاهک انفجاری ندارد و گزینه جنبشی برای دفاع از نصب ارائه می‌دهد، در حالی که هنوز نیاز به ارزیابی بقایای در حال سقوط و خطرات برای پرسنل و زیرساخت‌ها دارد.
آموزش مک‌دیل در ۸ اکتبر ۲۰۲۶ انجام شد و ششمین واحد سوخت‌گیری هوایی آن را در عکس‌ها و اطلاعیه‌ای که در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، مستند کرد. این انتشار، حضور تجهیزات و آموزش اپراتور را تأیید می‌کند، اما استقرار دائمی یا رهگیری موفقیت‌آمیز در پایگاه را تأیید نمی‌کند.
این فعالیت همچنین شامل سامانه ضد پهپاد پالادین بود که از یک تور برای سرنگونی پهپادها استفاده می‌کند. حضور آن در کنار Bumblebee V2، پرسنل امنیتی را در معرض روش‌های مختلف درگیری فیزیکی قرار داد. این اسناد نشان نمی‌دهد که این دو سامانه اطلاعات هدف‌گیری را به اشتراک گذاشته‌اند یا از طریق یک سامانه کنترل مشترک عمل کرده‌اند.
برای عملیات ضد پهپاد نیروی هوایی ایالات متحده، یک رهگیر هوابرد، وسیله بالقوه دیگری برای محافظت از یک تأسیسات پس از شناسایی و تشخیص تهدید اضافه می‌کند. اثربخشی آن به اتصال سریع تصمیمات نظارت، ردیابی و درگیری برای متوقف کردن یک پهپاد در حال نزدیک شدن قبل از رسیدن به یک منطقه حفاظت شده بستگی دارد.
توسعه Bumblebee V2 بر کاهش حجم کار مرتبط با مانور یک پهپاد به پهپاد دیگر تأکید داشته است. در طول ارزیابی ارتش در فورت بنینگ در ماه ژوئیه، گروه ویژه مشترک بین سازمانی ۴۰۱، چیدمان سه دوربین و تشخیص خودکار هدف را برای پشتیبانی از ردیابی و رهگیری تحت نظارت اپراتور توصیف کرد. در بیانیه مک‌دیل مشخص نشده است که پرسنل از کدام عملکردهای خودکار استفاده کرده‌اند.
این ویژگی‌ها برای کاهش وابستگی به مهارت‌های پیشرفته خلبانی دستی در طول رهگیری در نظر گرفته شده‌اند. برای واحدهای امنیتی نصب، این می‌تواند تعداد پرسنلی را که می‌توانند از سیستم استفاده کنند، افزایش دهد و به اپراتورها اجازه دهد توجه بیشتری به فضای هوایی اطراف و تصمیمات مربوط به درگیری داشته باشند.
آموزش در یک پایگاه هوایی فعال، تأکید ویژه‌ای بر هماهنگی فضای هوایی دارد. پرسنل امنیتی باید حرکت یک پهپاد مشکوک، فعالیت هوایی نزدیک و پیامدهای احتمالی رهگیری را ارزیابی کنند و در عین حال در زمان محدود موجود قبل از رسیدن به یک مکان آسیب‌پذیر، واکنش نشان دهند.
هفت ماه پس از پایان جنگ با ایران، انبوه گزارش‌های مستند از خسارت‌ها و ویرانی‌های ناشی از حملات پهپادی و موشکی ایران به پایگاه‌های آمریکا در منطقه خلیج فارس و فراتر از آن همچنان در رسانه‌ها منتشر می‌شود. پنتاگون پیش‌تر کوشیده بود تلفات نیروها و تجهیزات خود را در برابر پهپادهای تهاجمی ایران کوچک‌نمایی کند، اما سرمایه‌گذاری میلیون دلاری روی پروژه رهگیری پهپادها نشان می‌دهد نیروهای نظامی ایران با پهپادهای ضربه‌هایی اساسی به ارتش آمریکا زده‌اند.