به گزارش اطلاعات آنلاین، معاون میراث‌فرهنگی کردستان گفت: این فصل از کاوش‌ها از ۱۲ مهرماه امسال به سرپرستی دکتر کاظم ملازاده و دکتر علی بیننده از گروه باستانشناسی دانشگاه بوعلی سینا همدان و با حضور هیئتی تخصصی متشکل از کارشناسان باستانشناسی، انسان‌شناسی و مرمت آغاز شده و همچنان ادامه دارد.
علی بهنیا در همین ارتباط اظهار کرد: این فصل از کاوش‌ها با تأمین اعتبار از سوی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، بخش‌های مختلف محوطه را مورد بررسی قرار داده است که تاکنون در پنج ترانشه واقع در جبهه شرقی، بقایای تدفینی با شاخصه‌های فرهنگی عصر آهن ۳ شناسایی و مطالعه شده است.
وی عنوان کرد: همچنین در بخش‌های جنوبی و غربی محوطه، سه ترانشه ایجاد شده که بررسی‌های اولیه در آن‌ها به شناسایی بقایای ساختارهای معماری و شواهد استقراری مربوط به دوران تاریخی منجر شده است.
معاون میراث‌فرهنگی کردستان با اشاره به پیشینه شناسایی این محوطه تاریخی یادآور شد: گورستان باستانی زاگرس در حاشیه غربی مسیر سنندج به حسن‌آباد، در جریان عملیات راه‌سازی سال ۱۳۸۷ به‌صورت اتفاقی شناسایی شد و در آذرماه همان سال، بخشی از این محوطه توسط باستان‌شناسان اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی کردستان مورد کاوش قرار گرفت.
بهنیا بیان کرد: ادامه کاوش‌ها و مطالعات تخصصی در این محوطه، اطلاعات ارزشمندی درباره پیشینه فرهنگی و تاریخی استان کردستان در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد و به شناخت بهتر ابعاد تاریخی منطقه کمک می‌کند.
وی اظهار کرد: نتایج نهایی این پژوهش، زمینه برنامه‌ریزی دقیق‌تر برای حفاظت از آثار تاریخی و معرفی ظرفیت‌های فرهنگی محوطه زاگرس را فراهم می‌کند و گامی مهم در تداوم فعالیت‌های باستانشناسی استان به شمار می‌رود.
بهنیا در ادامه گفت: این پروژه با همکاری گروه باستانشناسی دانشگاه بوعلی سینا همدان، پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی کردستان، فرمانداری و شهرداری سنندج و تشکل‌های مردم‌نهاد این شهر در حال اجرا است.
غریب سجادی، فرماندار سنندج نیز با اشاره به اهمیت کاوش‌های تاریخی و باستانشناسی زاگرس آبیدر اظهار کرد: کشف بقایای انسانی در جریان عملیات عمرانی و جاده‌سازی در سال‌های گذشته نشان داد که این محدوده در گذشته کاربری گورستان داشته است؛ با این حال، ضعف در کاوش‌های علمی، حفاظت از محوطه و نظارت بر فعالیت‌های عمرانی، در مقاطعی زمینه‌ساز آسیب به بخشی از هویت تاریخی این منطقه شده است.
وی با بیان اینکه فصل دوم کاوش‌های باستانشناسی این محوطه با رویکردی علمی و تخصصی در حال انجام است، افزود: این کاوش‌ها با مجوز و نظارت میراث فرهنگی، با مشارکت فعالان مدنی و با اتخاذ تدابیر حفاظتی از جمله نصب دوربین‌های نظارتی و حضور یگان حفاظت میراث فرهنگی دنبال می‌شود.
فرماندار سنندج افزود: همچنین با همکاری پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور، قرارداد اجرای فصل دوم کاوش منعقد شده و تیمی تخصصی و آشنا به اصول علمی باستانشناسی، مسئولیت بررسی و کاوش این محوطه را بر عهده دارد.
سجادی با اشاره به دیدگاه‌های مختلف درباره پیشینه تاریخی این شهر تصریح کرد: اگرچه در روایت‌های رایج، شکل‌گیری شهر جدید سنندج به دوره صفویه نسبت داده می‌شود، اما یافته‌های باستانشناسی در محدوده آبیدر می‌تواند شواهد تازه‌ای از قدمت چند هزار ساله سکونت و شهرنشینی در این منطقه ارائه کند؛ برخی از این یافته‌ها نیز با دوره مهرپرستی مرتبط دانسته شده‌اند که بررسی دقیق آن‌ها نیازمند مطالعات تخصصی و مستندات علمی است.
وی ادامه داد: این شواهد اهمیت دامنه‌های آبیدر را در شناخت تاریخ سکونت، فرهنگ و تمدن منطقه برجسته می‌کند و نشان می‌دهد که برای روشن شدن ابعاد مختلف پیشینه تاریخی سنندج، باید از کاوش‌های علمی، پژوهش‌های مستمر و حفاظت جدی از محوطه‌های تاریخی حمایت بیشتری صورت گیرد.
فرماندار سنندج تأکید کرد: صیانت از این میراث، تنها به انجام کاوش محدود نمی‌شود؛ بلکه مستلزم جلوگیری از آسیب‌های ناشی از فعالیت‌های عمرانی، استمرار نظارت‌های حفاظتی و فراهم کردن زمینه برای معرفی علمی یافته‌ها به جامعه است.