به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از تایمز، بر اساس تصاویر ماهواره‌ای این مجموعه در گواردییسک واقع در حدود ۳۵ کیلومتری مرز لهستان و ۷۰ کیلومتری لیتوانی شامل سه بازوی آنتنی است که هر کدام تقریباً ۵۰۰ متر طول دارند.
به نظر می‌رسد این سازه‌ها بخشی از یک «رادار فراتر از افق» (OTH) باشند که بسته به مشخصات فنی‌اش، می‌تواند موشک‌ها، کشتی‌های جنگی و هواپیماها را در فواصلی بین ۸۸۰ تا ۳۲۰۰ کیلومتر شناسایی کند؛ بردی که برای پوشش کامل بریتانیا و سایر مناطق شمالی و غربی اروپا کاملاً کافی است.
این عکس‌ها را شرکت فنلاندی-لهستانی آیس‌آی گرفته که در زمینه ماهواره‌های رصد زمین فعالیت می‌کند و نخستین بار در روزنامه فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ منتشر شده‌اند. این تصاویر جدیدترین شواهدی هستند که نشان می‌دهند کالینینگراد در حال تبدیل شدن به مرکزی برای حسگرهای نظامی پیشرفته و تجهیزات جنگ الکترونیک است.
این منطقه که تقریباً در شمال ورشو واقع شده، در پایان جنگ جهانی دوم از سوی استالین به خاک روسیه ضمیمه شد و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نیز به عنوان پایگاهی در اروپا تحت کنترل مسکو باقی ماند. تخمین زده می‌شود که این منطقه دارای تأسیسات ذخیره‌سازی و سامانه‌های پرتاب کافی برای نگهداری و شلیک تا یک‌صد کلاهک هسته‌ای باشد. مقامات ارشد در لهستان و لیتوانی معتقدند روسیه استقرار کلاهک‌های هسته‌ای در کالینینگراد را آغاز کرده است.
در چهار سال گذشته، این منطقه به منبعی برای ایجاد اختلال مداوم در سامانه موقعیت‌یاب جهانی (GPS) تبدیل و موجب بروز مشکلات جدی در ناوبری کشتی‌ها و هواپیماها در بخش وسیعی از شمال شرقی اروپا شده است. لیتوانی برآورد می‌کند که روسیه دست‌کم ۳۶ آنتن ویژه جعل سیگنال در این منطقه نصب کرده است.
روسیه چگونه با ایجاد سردرگمی — همزمان با ورود پهپادهای اوکراینی به حریم ناتو — از این وضعیت به عنوان یک ابزار جنگی استفاده می‌کند؟ یک رادار فراتر از افق (OTH) در ابعادی که در گواردییسک دیده می‌شود، می‌تواند امواجی با طول بیش از ۱۰ متر تولید کند؛ طول موجی که ده‌ها برابر بلندتر از امواج رادارهای استانداردِ دوربردِ نظارت هوایی است.
این امواج با فرکانس بالا به لایه‌های بالایی جو برخورد کرده و بازتاب می‌یابند تا اشیا واقع در ورای خط دید مستقیم - از جمله هواپیماهای رادارگریز - را شناسایی کنند. متحدان اروپایی ناتو هم تعداد انگشت‌شماری از سامانه‌ها با قابلیت‌های مشابه را در اختیار دارند، از جمله رادارهای بریتانیایی پلوتو ۱ و ۲ OTH در نیروی هوایی سلطنتی آکروتیری در قبرس و تأسیسات فرانسوی نوستراداموس با اندازه‌ای مشابه در نزدیکی درو، غرب پاریس.