به گزارش اطلاعات آنلاین، در قلب این اصلاحات، توسعه سامانه کلاهک چندمنظوره مشترک (JMEWS) قرار دارد که اثرات نفوذ و انفجار-ترکش را در یک طراحی دومرحلهای ترکیب میکند و به یک موشک واحد اجازه میدهد با اهدافی که نیاز به اثرات مخرب متفاوتی دارند، درگیر شود. مشکلات نیروهای مسلح ایالات متحده در هدف قرار دادن سازههای تقویتشده، پناهگاهها و تأسیسات زیرزمینی، در حمله اخیر به رهبری ایالات متحده به ایران برجسته شده است، جایی که پایگاههای نظامی به شدت مستحکم این کشور به آن اجازه داده است بیش از شش ماه با آسیب نسبتاً کمی به نیروهای موشکی کلیدی خود، تلاشهای جنگی خود را علیه آمریکا و متحدانش ادامه دهد.
این برنامه نشاندهنده تلاشی برای گسترش قابلیتهای یک سلاح تهاجمی دوربرد تثبیتشده به جای معرفی یک موشک کاملاً جدید است. موشکهای موجود تاماهاک بلوک IV دارای یک کلاهک واحد در کلاس ۱۰۰۰ پوندی هستند، در حالی که پیکربندی Block Vb برای ترکیب JMEWS در نظر گرفته شده است. بنابراین، کلاهک جدید میتواند به نیروی دریایی اجازه دهد تا از زیرساخت پرتاب موجود تاماهاک بهرهبرداری کند و در عین حال یک قابلیت تخصصی علیه اهدافی که ممکن است با استفاده از کلاهکهای واحد متعارف به سختی نابود شوند، اضافه کند. اثربخشی واقعی این سامانه علیه تأسیسات عمیقاً مدفون به عواملی از جمله عمق و ساختار هدف، عملکرد نفوذ کلاهک و دقت هدایت نهایی موشک بستگی دارد.
زرادخانه تاماهاک در حال حاضر به دلیل خصومتها با ایران در بحرانیترین وضعیت تاریخ خود قرار دارد، به طوری که تخمین زده میشود نیروی دریایی تا هفته پایانی ماه مارس نزدیک به ۱۰۰۰ موشک کروز از کل زرادخانه بین ۳۰۰۰ تا ۴۵۰۰ موشک خود را به کار گرفته باشد. ایالات متحده در ماه مه به دلیل کمبود شدید موشک، تحویل ۴۰۰ موشک کروز RGM-109 Tomahawk اول ژاپن را به طور نامحدود به حالت تعلیق درآورد. از آن زمان، ذخایر تنها محدودتر شدهاند، که نشاندهنده کاهش جدی گستردهتر زرادخانههای آمریکایی است که برای بسیاری از دستههای تسلیحات بسیار شدیدتر بوده است.
Tomahawk Block V برد تخمینی ۱۷۰۰ کیلومتر دارد و در ارتفاع پایین با استفاده از هدایت زمینی پرواز میکند و رهگیری آن را دشوار میسازد. انواع مدرن آن، ناوبری GPS را با تطبیق خطوط عوارض زمینی، تطبیق صحنه دیجیتال، همبستگی منطقهای، ارتباطات ماهوارهای دو طرفه و قابلیت هدفگیری مجدد در حین پرواز ترکیب میکنند. اپراتورها میتوانند پس از پرتاب، موشک را تغییر مسیر دهند، به آن دستور بدهند تا در حالی که منتظر اطلاعات بهروزشده هدف هستند، در هوا بماند و حتی دادههای خسارت نبرد پس از حمله را دریافت کنند. با این وجود، Tomahawk محدود به پرواز در سرعتهای زیر صوت پایین و فاقد قابلیتهای پنهانکاری است که سرنگونی آن را برای شبکههای دفاع هوایی پیشرفته چندلایه نسبتاً ساده میکند.

