به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از بی‌بی‌سی، در دبستان «سنت آگوستین»، الگوی قدیمی و کلیشه‌ای آموزش مطالعه جای خود را به روش‌های پویا و خلاقانه داده است. دانش‌آموزان در این مدرسه نه تنها کتاب دلخواه خود را انتخاب می‌کنند، بلکه با طراحی جلد کتاب، نقاشی روی دیوارهای گرافیتی و حتی ضبط ویدیوهای نقد کتاب در تبلت‌ها، لذت مطالعه را لمس می‌کنند.
سام برانت، مدیر مدرسه سنت آگوستین، با اشاره به تغییر رویکردهای آموزشی می‌گوید: «روش سنتی که در آن همه کودکان دور هم بنشینند و یک کتاب یکسان را بخوانند، شاید دیگر کمی قدیمی و منسوخ شده باشد. ما همه را تشویق می‌کنیم آنچه علاقه‌شان است بخوانند؛ چه کتاب آشپزی باشد، چه کتاب غیرداستانی یا یک رمان داستانی سنتی؛ هر چیزی که آن‌ها را سر شوق آورد.»
این دیدگاه با استقبال معلمان نیز همراه شده است. استفانو روکیو ، معلم پایه ششم این مدرسه، مطالعه را پایه و اساس تمام یادگیری‌ها می‌داند و می‌افزاید: «خواندن به نوعی ستون فقرات کارهایی است که ما در مدرسه انجام می‌دهیم؛ بدون خواندن، دانش‌آموزان در بسیاری از جنبه‌های دیگر برنامه درسی به مشکل خواهند خورد. ما سعی می‌کنیم خواندن را در تمام فعالیت‌های مدرسه، از کافه‌های کتاب گرفته تا جلسات هفتگی، بگنجانیم.»
تنوع سلیقه دانش‌آموزان نشان می‌دهد که این روش تا چه حد موفق بوده است. ایشا، یکی از دانش‌آموزان مدرسه، با هیجان از تجربه خواندن کتاب «پسری در لباس زنانه» می‌گوید: «مضحک و غم‌انگیز است. مثل یک کمیک است و کلی خنده دارد. این اولین کتاب قطوری بود که تا به حال خواندم!»
زینا، دانش‌آموز دیگری که به کتاب‌های معمایی علاقه‌مند است، می‌گوید: «من واقعاً کتاب‌های جنایی و معمایی را دوست دارم که گاهی من را به گریه می‌اندازند؛ این یکی هم وقتی برای اولین بار خواندمش کمی اشکم را درآورد.»
این رویکرد مدرن در کنار برنامه‌های «سال ملی خواندن» -طرحی با همکاری وزارت آموزش و مؤسسه ملی سوادآموزی- نتایج چشمگیری داشته است. در حالی که میانگین کشوری نرخ خواندن ۷۵ درصد است، ۷۷ درصد از دانش‌آموزان سنت آگوستین به نرخ مورد انتظار دست یافته‌اند.
کتی کول، عضو شورای شهر پیتربورو، با تمجید از این موفقیت در محله‌های محروم تأکید می‌کند: «در مناطقی که تمرکز روی ترویج کتاب‌خوانی بوده، شاهد بهبود واقعی در علاقه، شادی، اشتیاق و مشارکت کودکان با مطالعه بوده‌ایم.»
حفظ کتابخانه‌های محلی مانند «وودستون» با تلاش و کمپین‌های مردمی، فضای امنی را برای کودکان فراهم کرده است. جنی استوری ، رئیس انجمن دوستداران این کتابخانه، آن را مکانی جادویی می‌داند که کودکان هنگام ورود به آن همیشه «لبخند می‌زنند، می‌خندند و می‌خوانند».
در نهایت، کتی رز ،نویسنده کتاب کودک «داستان هیولا»، معجزه اصلی را در خانه و کنار والدین می‌داند:
«این فقط همان زمانِ با هم بودن است؛ اینکه با هم آنجا بنشینید، کتابی بردارید و یکدیگر را در آغوش بگیرید. این یکی از قشنگ‌ترین و محبوب‌ترین زمان‌های روز برای ماست.»