به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، بسیاری از چهره‌های سرشناس صنعت فیلم معتقدند که مهارت‌های سینمایی در جریان کار عملی و تجربی شکل می‌گیرد. لوک اسکات، مدیر تولید برجسته، با ابراز نگرانی شدید هشدار می‌دهد که خروجی‌های هوش مصنوعی مولد نوعی «خلاقیت مصنوعی و بدل» را ترویج می‌کنند و خطر بزرگ، یکدست‌سازی فرهنگی همه‌چیز است. به گفته او، پرواز با پهپاد هرگز جایگزین حس واقعی خلبانی نمی‌شود؛ دقیقاً همان‌طور که تولید خودکار نمی‌تواند جایگزین تجربه زیسته یک کارگردان در میدان عمل شود. اگر این روند ادامه یابد، شاید در دهه‌های آینده از صنعت تبلیغات سنتی تنها نامی باقی بماند.
در سوی مقابل، شرکت‌های غول‌پیکر تبلیغاتی نگاهی کاملاً متفاوت دارند. گروه جهانی WPP با راه‌اندازی تأسیسات پیشرفته خود در لندن با بودجه ۶۰۰ میلیون پوندی، به استقبال این فناوری رفته است. مدیران این شرکت بر این باورند که هوش مصنوعی «عصر طلایی بازاریابی» را رقم زده و به برندها اجازه می‌دهد محتوا را با سرعت فرهنگ و با هزینه‌ای تا ۶۰ درصد کمتر تولید کنند؛ مزیتی که نیاز به سفرهای پرهزینه خارجی برای فیلم‌برداری را از بین می‌برد.
با این حال، منتقدان این پرسش بنیادین را مطرح می‌کنند که آیا در دنیای تحت فرمان الگوریتم‌ها، شاهکارهای سینمایی کلاسیک مانند «تاپ گان» اصلاً فرصت خلق پیدا می‌کردند؟ فیلمی که کارگردان فقید آن، تونی اسکات، تنها به واسطه ساخت یک آگهی خلاقانه تلویزیونی کشف شد.
اگرچه حامیان هوش مصنوعی تأکید می‌کنند که کمپین‌های بزرگ، پروژه‌های بزرگ و حضور ستاره‌ها همچنان به قوت خود باقی خواهند ماند و فناوری جدید تنها ابزاری برای پاسخگویی به تقاضای انفجاری کانال‌های دیجیتال است، اما دغدغه اصلی پابرجا می‌ماند: وقتی ماشین‌ها پشت دوربین قرار گیرند، فرصت طلایی «یادگیری از طریق تجربه» از جوانان مستعد سلب خواهد شد؛ خطری که می‌تواند سینمای آینده را از داشتن مؤلفان بزرگ محروم کند.