حمله به ایران یک اشتباه بود؛ دولت‌های پیشین این گزینه را بررسی کرده بودند و به این نتیجه رسیده بودند که اقدام نظامی باید آخرین راه‌حل باشد / راه خروج از این وضعیت مستلزم توافق با ایران است؛ چیزی که ترامپ حاضر نیست آن را بپذیرد/درمورد تنگه، ایران امتیازی باید به دست بیاورد؛ از اینکه چنین چیزی را مطرح کنم خوشم نمی‌آید، اما شاید واقعیت همین باشد: دریافت عوارضی که نامش را عوارض نمی‌گذارند
آنتونی بلینکن، وزیر خارجه پیشین آمریکا، درباره ایران با بیان اینکه اقدام نظامی، به نظر من یک اشتباه بود افزود: دولت‌های پیشین آمریکا همگی این گزینه را بررسی کرده بودند و به این نتیجه رسیده بودند که اقدام نظامی واقعاً باید آخرین راه‌حل باشد.
به گزارش «انتخاب»؛ بخشهایی از اظهارات وی به شرح زیر است:
تصمیمی که رئیس‌جمهور ترامپ گرفت، یعنی اقدام نظامی، به نظر من یک اشتباه بود؛ زیرا دولت‌های پیشین آمریکا همگی این گزینه را بررسی کرده بودند و به این نتیجه رسیده بودند که اقدام نظامی واقعاً باید آخرین راه‌حل باشد.
حتی اگر چنین اقدامی انجام می‌شد، ممکن بود برنامه هسته‌ای ایران برای مدتی متوقف یا عقب رانده شود، اما به احتمال زیاد تنها چند سال تأخیر ایجاد می‌کرد.
در این صورت، برنامه هسته‌ای ایران عمیق‌تر به زیر زمین منتقل می‌شد و ایرانی‌ها دوباره بازمی‌گشتند و آن را حتی گسترده‌تر از قبل دنبال می‌کردند.
در حالی که رئیس‌جمهور آمریکا آشکارا فرصتی برای خروج از این وضعیت داشت و هنوز هم این فرصت وجود دارد، مشکل این است که استفاده از این راه خروج مستلزم پذیرفتن این واقعیت است که او به اهدافش نرسیده است.
زیرا این راه خروج مستلزم نوعی توافق و مصالحه با ایران است؛ چیزی که ترامپ حاضر نیست آن را بپذیرد.
این فرصت برای خروج همچنان وجود دارد. به نظرم دستیابی به یک توافق و حل‌وفصل دیپلماتیک کاملاً امکان‌پذیر است.
اما در چارچوب چنین توافقی، آنچه ایران درباره برنامه هسته‌ای خود انجام می‌دهد، ممکن است تفاوتی با توافقی که ترامپ از آن خارج شد نداشته باشد؛ یا دست‌کم قطعاً بهتر از آن توافق نباشد.
پذیرفتن این موضوع برای ترامپ بسیار دشوار است.
تنگه هرمز پیش از آغاز این جنگ مشکلی نبود، اما اکنون به مسئله‌ای تبدیل شده که باید برای آن راه‌حلی پیدا کرد.
و راه‌حل این مسئله تقریباً به‌طور قطع مستلزم آن است که ایران امتیازی به دست بیاورد.
از اینکه مجبور باشم چنین چیزی را مطرح کنم خوشم نمی‌آید، اما شاید واقعیت همین باشد: دریافت عوارضی که نامش را عوارض نمی‌گذارند!
ایران چهار برابر ایالت کالیفرنیاست و سه برابر عراق وسعت دارد. این کشور ۹۰ میلیون نفر جمعیت دارد.
خط ساحلی ایران در امتداد تنگه هرمز بسیار طولانی است.
تسلیحاتی که ایران همچنان تولید می‌کند، در مناطقی به‌اندازه کافی دور از دسترس مستقر هستند و برد آن‌ها نیز به‌اندازه‌ای زیاد است که نمی‌توان به‌سادگی همه آن‌ها را از بین برد.
احتمالاً برای انجام چنین کاری به نوعی تهاجم زمینی نیاز خواهید داشت که فاجعه‌ای تمام‌عیار خواهد بود.
ایران در واقع در مقایسه با زمانی که این جنگ آغاز شد، در موقعیت منطقه‌ای قدرتمندتری قرار گرفته است.