فکر کردن به اینکه تا چه سنی زنده میمانیم، برای بسیاری از افراد فقط یک حدس درباره آینده نیست؛ این تصور میتواند روی تصمیمهای مهم زندگی، از برنامهریزی مالی تا سبک زندگی، اثر بگذارد.
زومیت: فکر کردن به اینکه تا چه سنی زنده میمانیم، برای بسیاری از افراد فقط یک حدس درباره آینده نیست؛ این تصور میتواند روی تصمیمهای مهم زندگی، از برنامهریزی مالی تا سبک زندگی، اثر بگذارد.
پژوهشی که بزرگسالان سالمند ژاپنی را به مدت ۲۸ سال دنبال کرده است، نشان میدهد افراد تا حدی میتوانند طول عمر خود را پیشبینی کنند. کسانی که انتظار داشتند سالهای بیشتری زندگی کنند، معمولاً واقعاً عمر طولانیتری داشتند. بااینحال، بسیاری از افراد آینده خود را کوتاهتر از آنچه در عمل اتفاق افتاد تخمین زده بودند.
پژوهش به سرپرستی شوهی اوکاموتو، جامعهشناس دانشگاه تسوکوبا، با استفاده از دادههای «مطالعه پویاییهای پیری و سلامت ژاپن» انجام شد که وضعیت سلامت و زندگی سالمندان ژاپنی را بررسی میکند. در مطالعه، حدود ۵۹ درصد از شرکتکنندگانی که طول عمرشان مشخص شد، بیشتر از سن پیشبینیشده خود زندگی کردند.
آغاز مطالعه به سه دهه پیش بازمیگردد. در سال ۱۹۹۶، پژوهشگران از ۲۴۴۷ فرد ۶۰ ساله و بالاتر پرسیدند انتظار دارند تا چه سنی زنده بمانند. از میان آنها، ۲۰۵۴ نفر یک سن مشخص را اعلام کردند. در ۲۸ سال بعد، ۱۵۱۴ نفر از این گروه فوت کردند و پژوهشگران توانستند سن پیشبینیشده آنها را با طول عمر واقعیشان مقایسه کنند.
نتایج نشان داد افرادی که انتظار داشتند بیشتر عمر کنند، به طور میانگین واقعاً طول عمر بیشتری داشتند. این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنسیت، وضعیت اقتصادی، شرایط اجتماعی و برخی عوامل سلامت همچنان باقی ماند.
البته مطالعه نشان نمیدهد که فقط «مثبت فکر کردن» باعث طولانیتر شدن عمر میشود. پژوهش از نوع مشاهدهای است و نمیتواند رابطه علت و معلولی را ثابت کند. ممکن است افرادی که انتظار زندگی طولانیتری دارند، به دلیل داشتن سلامت بهتر، سبک زندگی مناسبتر یا سابقه خانوادگی متفاوت، واقعاً هم بیشتر عمر کنند.
یکی از نکات جالب مطالعه این بود که بسیاری از افراد عدد ۸۰ سال را بهعنوان سن احتمالی مرگ خود انتخاب کرده بودند. این عدد تقریباً با امید به زندگی در ژاپن در سال ۱۹۹۶ همخوانی داشت. پژوهشگران احتمال میدهند افراد برای تخمین آینده خود از میانگین عمومی استفاده کرده باشند، نه از شرایط شخصی خود.
اما امید به زندگی هنگام تولد با امید به زندگی فردی که سالهای زیادی از عمرش گذشته متفاوت است. کسی که به ۷۰ سالگی رسیده، دیگر بسیاری از خطرات دوران کودکی و جوانی را پشت سر گذاشته است و معمولاً باید براساس سن فعلی و شرایط شخصی او، طول عمر باقیمانده را تخمین زد.
پژوهشگران میگویند اشتباه در تخمین طول عمر میتواند پیامدهای عملی داشته باشد. کسی که عمر خود را کمتر از واقعیت تصور میکند، ممکن است برای دوران بازنشستگی پسانداز کافی نداشته باشد. در مقابل، تخمین بیش از حد طول عمر هم میتواند باعث تصمیمهای مالی غیرضروری شود.
نتایج نشان نمیدهد که صرفاً تصور داشتن عمر طولانیتر میتواند باعث افزایش طول عمر شود. بااینحال، برداشت افراد از سالهایی که فکر میکنند در پیش دارند، ممکن است بازتابی از وضعیت سلامت، سبک زندگی و شرایط شخصی آنها باشد.