داده‌های منتشرشده از سوی یونسکو نشان می‌دهد مدارس ایران از فوریه ۲۰۲۰ تا آوریل ۲۰۲۲، در مجموع ۵۶۶ روز به‌صورت کامل یا جزئی تعطیل بوده‌اند؛ آماری که ایران را از نظر مدت تعطیلی مدارس در رتبه هجدهم میان ۲۰۶ کشور جهان قرار می‌دهد.
طولانی شدن تعطیلی مدارس در دوران همه‌گیری کرونا، یکی از مهم‌ترین چالش‌های نظام آموزشی ایران در سال‌های اخیر بوده است. این وضعیت علاوه بر ایجاد اختلال در روند آموزش حضوری، پیامد‌هایی نیز بر کیفیت یادگیری دانش‌آموزان بر جای گذاشته است.
بر اساس آمار‌های منتشرشده، نرخ فقر یادگیری در ایران نیز روندی افزایشی داشته است. این شاخص که نشان‌دهنده ناتوانی کودکان در خواندن و درک یک متن ساده متناسب با سن آنهاست، از ۳۵.۲ درصد در سال ۲۰۱۶ به ۴۱.۵ درصد در سال ۲۰۲۱ رسیده است.
افزایش این شاخص در کنار طولانی شدن تعطیلی مدارس، بار دیگر موضوع کیفیت آموزش و ضرورت بازنگری در شیوه مدیریت نظام آموزشی کشور را به یکی از مسائل مهم حوزه آموزش تبدیل کرده است.
پیشنهاد وزارت آموزش‌وپرورش برای ساماندهی تعطیلی مدارس
در همین زمینه، گزارش سیاستی وزارت آموزش‌وپرورش پیشنهاد کرده است اختیار تصمیم‌گیری نهایی درباره تعطیلی مدارس به این وزارتخانه واگذار شود.
بر اساس این پیشنهاد، تصمیم‌گیری درباره تعطیلی مدارس باید در چارچوب مشخص و با در نظر گرفتن ملاحظات آموزشی انجام شود و از تصمیم‌های موردی، پراکنده و سلیقه‌ای دستگاه‌های مختلف جلوگیری شود.
این پیشنهاد در شرایطی مطرح شده است که تعطیلی مدارس به دلایل مختلف، از آلودگی هوا و شرایط جوی گرفته تا بحران‌های پیش‌بینی‌نشده، در سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های مستمر نظام آموزشی کشور تبدیل شده است.
واگذاری اختیار تصمیم‌گیری به وزارت آموزش‌وپرورش می‌تواند زمینه ایجاد وحدت رویه در مدیریت تعطیلی مدارس را فراهم کند؛ موضوعی که با توجه به پیامد‌های آموزشی تعطیلی‌های طولانی‌مدت، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.