به‌جز محمدمهدی محبی، آیا در فوتبال ایران وینگر چپ‌پای دیگری وجود دارد که بتواند در سطح ملی تأثیرگذار باشد و از او به‌عنوان بازیکنی باکیفیت و تعیین‌کننده نام برد؟
شاید علی قلی‌زاده یکی دیگر از گزینه‌های مطرح در این زمینه باشد، اما او در حال حاضر با مصدومیت دست‌وپنجه نرم می‌کند و تکرار آسیب‌دیدگی‌هایش باعث شده تا حضور مستمر و تأثیرگذاری او در فوتبال ایران با ابهام همراه باشد.
اما سؤال اصلی اینجاست که آیا تیم‌های بزرگ لیگ برتر از وینگرهای چپ‌پای تخصصی برای بازی در سمت راست خط حمله و استفاده از قابلیت‌های پای مخالف بهره می‌برند؟
پاسخ چندان امیدوارکننده نیست! چراکه به نظر می‌رسد فوتبال ایران در این پست با کمبود جدی بازیکنان آماده و باکیفیت مواجه است.
شاید در شرایط فعلی بتوان یاسر آسانی را یکی از بهترین وینگرهای چپ‌پای حاضر در فوتبال ایران دانست و پس از او، محمدمهدی محبی نیز از گزینه‌های شاخص این پست به شمار می‌رود. با این حال، تعداد بازیکنان شاخص در این پست به‌شدت محدود است و این مسئله نشان‌دهنده خلأ جدی در فوتبال باشگاهی کشورمان است.
این کمبود حتی به تیم ملی نیز رسیده و پیدا کردن بازیکنی که بتواند در این پست، کیفیت فنی و تأثیرگذاری لازم را در سطح ملی ارائه دهد، به یکی از چالش‌های فوتبال ایران تبدیل شده است.
بدون شک، این مسئله را باید یک نقطه‌ضعف برای فوتبال مستعد ایران دانست. برای برطرف کردن این خلأ، بهتر است نگاه ویژه‌ای به تیم‌های پایه داشته باشیم و بازیکنان جوان، تکنیکی و چپ‌پای فوتبال کشور را شناسایی کنیم. همچنین باید با برنامه‌ریزی مناسب، فرصت حضور تدریجی آنها در ترکیب تیم‌های بزرگسالان فراهم شود.
در این میان، نقش مربیان لیگ برتری نیز بسیار مهم است. باید دید کدام‌یک از مربیان حاضرند به بازیکنان جوان چپ‌پا اعتماد کنند و آنها را در پست وینگر راست، با استفاده از پای تخصصی‌شان، به میدان بفرستند.
ادامه این روند و بی‌توجهی به پرورش بازیکنان مستعد در این پست، می‌تواند در آینده مشکلات بیشتری برای فوتبال باشگاهی و حتی تیم ملی ایران ایجاد کند چراکه کمبود وینگرهای چپ‌پای تخصصی، خلأ کوچکی نیست و در صورت بی‌توجهی، به یکی از چالش‌های جدی فوتبال کشور تبدیل خواهد شد.