در اهواز و هفته ۱۲ استقلال خوزستان بعد دقیقه ۹۰ و ۹ نفره شدن آبی‌های پایتخت، به گل دوم رسید تا خیلی‌ها تصور کنند بالاخره استقلال با اولین شکست فصل رو‌به‌رو شده است. کمتر کسی باور داشت که در ثانیه‌های آخر وقت تلف شده، استقلال گل دوم و تساوی را بزند.
این فصل، استقلال پایتخت بار‌ها و بار‌ها نشان داده که بازی را تا سوت پایان داور ادامه می‌دهد و دست از تلاش برنمی دارد، شاخصه یک تیم برنده و با شخصیت که میهمان و دو بازیکن کلیدی خود را اخراج شده دید، اما برای فرار از شکست و تک امتیاز تا لحظه آخر جنگید.
هیچ تیمی دوست ندارد ببازد و سراسیمگی و اضطراب آبی‌ها در آن دقایق آخر طبیعی بود. اما این میزان مانور روی نباختن و حفظ شکست ناپذیری، می‌تواند تبدیل به نقطه ضعف و ایراد شود، جایی که بالاخره استقلال ببازد و تیم به بحران برود. تلاش تا آخر برای نباختن، یک ویژگی مثبت است و حس بیچاره شدن با اولین باخت، نکته منفی.
در ورزش، داشتن رکورد خوب است و انگیزه می‌دهد، اما هدف نیست. هدف، بردن جام قهرمانی در پایان فصل است و همین حالا استقلال پس ۱۱ بازی در لیگ بدون شکست، با ۲۱ امتیاز در رده پنجم جدول قرار دارد. در حالی که سپاهان با ۱۲ بازی و دو شکست و ۲۶ امتیاز صدرنشین است، پرسپولیس با ۱۲ بازی و سه شکست و ۲۳ امتیاز دوم و تراکتور هم با ۱۱ بازی و دو شکست در رده سوم نشسته و فولاد رتبه چهارم هم باخت دارد!