حمید صالحی در گفت‌و‌گو با ایلنا اظهار کرد: در نتیجه تحریم‌ها، تورم و افزایش قیمت‌ها، در تأمین تجهیزات پزشکی، مواد اولیه و اقلام مصرفی مورد نیاز برای درمان بیماران سوختگی، به‌ویژه پانسمان‌های تخصصی، با مشکلات قابل توجهی مواجه شده‌ایم. این مشکلات طی یک سال گذشته و با تشدید تحریم‌ها شدت بیشتری پیدا کرده است.
وی افزود: افزایش قابل توجه قیمت تجهیزات پزشکی و کالا‌های مصرفی و همچنین دشواری دسترسی به برخی دارو‌های آنتی‌بیوتیک، روند ارائه خدمات درمانی را با محدودیت‌هایی روبه‌رو کرده است. البته حمایت‌ها و کمک‌های مسئولان حوزه بهداشت و درمان تا حدودی توانسته از شدت این مشکلات بکاهد و امیدواریم با تداوم این حمایت‌ها و تلاش مسئولان، بتوانیم بر محدودیت‌های موجود غلبه کنیم.
رئیس انجمن سوختگی ایران با اشاره به وضعیت درمان بیماران سوختگی در کشور تصریح کرد: اساتید، جراحان و سایر اعضای تیم‌های درمان سوختگی تلاش می‌کنند از آخرین استانداردها، دستورالعمل‌ها و پروتکل‌های علمی و درمانی بین‌المللی استفاده کنند.
به گفته صالحی، مشکل اصلی در این حوزه، محدودیت‌های ناشی از تحریم‌هاست که دسترسی به بخشی از تجهیزات پزشکی، دارو‌های مورد نیاز و به‌ویژه پانسمان‌های تخصصی سوختگی را دشوار کرده است. در غیر این صورت، جراحان سوختگی کشور از دانش و توانایی لازم برای انجام طیف گسترده‌ای از اقدامات جراحی، چه در مرحله حاد سوختگی و چه در مراحل بعدی ترمیمی و بازسازی، برخوردارند.
صالحی در ادامه با اشاره به وضعیت خودسوزی در کشور گفت: خودسوزی یکی از مشکلات جدی حوزه سوختگی در ایران است. بر اساس یک مطالعه جامع که ۳۹ مقاله منتشرشده در کشور را بررسی کرده، میزان بروز خودسوزی حدود ۴.۵ مورد به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت برآورد شده و این موارد حدود ۱۶ درصد بستری‌های بیماران سوختگی را تشکیل می‌دهند.
وی با بیان اینکه شدت آسیب‌ها و میزان مرگ‌ومیر در این بیماران بسیار نگران‌کننده است، اظهار کرد: در مطالعات انجام‌شده، میانگین سطح سوختگی حدود ۶۵ درصد و میزان مرگ‌ومیر بیماران بستری حدود ۶۲ درصد گزارش شده است. همچنین زنان و افراد جوان سهم قابل توجهی از قربانیان خودسوزی را تشکیل می‌دهند.
رئیس انجمن سوختگی ایران تأکید کرد: البته این آمار حاصل مطالعات گذشته است و برای ارزیابی دقیق وضعیت فعلی کشور، به یک نظام ثبت ملی دقیق و به‌روز نیاز داریم.
وی خاطرنشان کرد: از نظر من، خودسوزی صرفاً یک مسئله درمانی نیست، بلکه معضلی اجتماعی و بهداشتی است که مقابله با آن نیازمند همکاری نظام سلامت، روان‌پزشکان، روان‌شناسان، مددکاران اجتماعی و نهاد‌های مسئول در حوزه پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی است.
صالحی در بخش دیگری از سخنان خود درباره سوختگی‌های شیمیایی توضیح داد: میزان شیوع سوختگی‌های شیمیایی حدود ۳ تا ۵ درصد کل موارد سوختگی است. البته باید توجه داشت که تمام سوختگی‌های شیمیایی ناشی از اسیدپاشی نیستند و این نوع سوختگی می‌تواند در اثر مواجهه با مواد شیمیایی مختلف ایجاد شود.
وی افزود: بر اساس مطالعات انجام‌شده در مراکز سوختگی کشور، سوختگی‌های شیمیایی حدود ۳ درصد موارد مراجعه یا بستری بیماران سوختگی را تشکیل می‌دهند. بخشی از این موارد ناشی از حوادث اتفاقی در محیط خانه و محل کار است و بخشی دیگر به اسیدپاشی عمدی و خشونت اجتماعی مربوط می‌شود.
رئیس انجمن سوختگی ایران ادامه داد: در یک مطالعه انجام‌شده در شیراز، حدود ۲۹ درصد موارد سوختگی شیمیایی ناشی از اسیدپاشی عمدی بوده است. این موضوع نشان می‌دهد که اسیدپاشی، اگرچه از نظر تعداد در مقایسه با سایر علل سوختگی فراوانی کمتری دارد، اما به دلیل شدت آسیب‌های جسمی، تغییر شکل‌های پایدار، تخریب چهره و پیامد‌های روانی و اجتماعی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
صالحی در پایان تأکید کرد: برای جلوگیری از اشتباه گرفتن آمار کل سوختگی‌های شیمیایی با آمار اسیدپاشی، می‌توان از اطلاعات مرکز ثبت سوختگی‌ها در وزارت بهداشت استفاده کرد تا آمار دقیق‌تر و تفکیک‌شده‌ای از این موارد به دست آید.