کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد ایران گفت: در وهله اول خدا را با تمام وجود شکر می‌کنم. بالاترین دغدغه و خواسته من این بود که شرمنده خانواده‌ها و این مردم عزیز و نجیب نشوم. خدا کمک کرد و دستم را گرفت تا از این آزمون دشوار دست‌خالی بیرون نیایم.
حسن یزدانی افزود: مردم بزرگوار همواره حامی اصلی من بوده‌اند؛ از تک‌تک عزیزانی که در این شب‌ها و روز‌های طاقت‌فرسا دعا کردند، انرژی مثبت فرستادند و پیگیر کشتی‌های فرزند خودشان بودند، از صمیم قلب تشکر می‌کنم.
کاپیتان تیم ملی گفت: خدا را شکر می‌کنم که لطف کرد و دست‌خالی از این مسابقات برنگشتم. شرایط بدنی، کم کردن یا اضافه کردن وزن و هماهنگ شدن با قدرت حریفان در وزن‌های مختلف، نیاز به تمرینات سنگین و برنامه‌ریزی خیلی سختی داشت. اینکه توانستم بعد از دو سال دوری از مسابقات جهانی این مدال را بگیرم، قطعاً حاصل لطف خدا و زحمات مربیان و کادر فنی تیم ملی است.
یزدانی ادامه داد: راه قهرمانی هیچ‌وقت آسان نیست و در این مسیر، مصدومیت و مشکلات مختلف همیشه وجود دارد. چیزی که به من انگیزه می‌داد، فکر کردن به چهره و لبخند مردم ایران، حتی در دورترین شهر‌ها و روستا‌ها بود.