محمد خدابنده‌لو که در پیکان و ذوب‌آهن زیر نظر مهدی تارتار به یک ستاره تبدیل شد و پیشنهاد پرسپولیس را هم متوجه خود دید، بعد از ترک سرمربی محبوب خود راهی مس رفسنجان شد تا با قراردادی بزرگ و مطلوب، بیشترین دستمزد زندگی خود را دریافت کرده و سپس به پرسپولیس بیاید. انتقال او به پرسپولیس موجی از واکنش‌های مثبت را نزد هواداران این تیم داشت چرا که «مملی» علاوه بر کیفیت، رگه‌های هواداری خود را هم قبلا نشان داده بود.
با این حال خدابنده‌لو در پرسپولیس هرگز نتوانست کیفیت مورد انتظار را از خود نشان بدهد. او تا این فصل عملا چهره ثابت تیمش نبود تا اینکه مهدی تارتار با کنار گذاشتن سروش رفیعی، تصمیم گرفت این بازیکن را تبدیل به هافبک اصلی تیمش کند. نوع بازی گرفتن تارتار از خدابنده‌لو و البته اعتماد به نفسی که با استفاده ثابت از او به این بازیکن انتقال یافته، سبب شده تا او بهترین روز‌های خود در پرسپولیس را تجربه کند، اما همچنان با هافبک بازیساز ایده‌آل تیمش فاصله جدی دارد.
خدابنده‌لو مدام در مقام مقایسه با دو هافبک پیشین سرخپوشان، سروش رفیعی و محسن مسلمان، قرار می‌گیرد که البته انتخاب شماره ۷۷ و علاقه به مسلمان نیز نشان می‌دهد این مقایسه چندان بیراه نیست. مسلمان در لیگ سیزدهم، پانزدهم، شانزدهم و هفدهم عملکردی درخشان در پرسپولیس داشت که به خصوص نمایش او در لیگ پانزدهم کیفیتی ماندگار از یک هافبک را برای پرسپولیسی‌ها به جای گذاشته است.
خدابنده نیز اگرچه این فصل در انتقال توپ سریع به تیمش یاری رسانده و عملکرد قابل قبولی داشت، اما در نقش یک پلی میکر همچنان جای کار دارد تا بتواند به آن هافبک موردنظر تبدیل شود. هواداران پرسپولیس احتمالا انتظار دارند که او به عنوان بازیساز بتواند پاس‌های رو به جلوی بهتری بدهد و به خصوص بیفوما و محبی را بهتر راه بیاندازد.
نکته مهم اینکه اگر خدابنده بتواند به کیفیت بالاتری برسد، احتمالا او بازیکنی است که به کاپیتان بعدی تیمش تبدیل خواهد شد چرا که در مسیر رسیدن به صد بازی هم قرار دارد.