ریه‌ها با افزایش سن و قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا، دود و مواد محرک ممکن است آسیب ببینند. با رعایت چند عادت ساده می‌توان خطر برخی بیماری‌های تنفسی را کاهش داد و از عملکرد طبیعی ریه‌ها محافظت کرد.
سیگار نکشید
دود سیگار از مهم‌ترین عوامل خطر سرطان ریه و بیماری مزمن انسدادی ریه است. از دود دست دوم نیز دوری کنید.
کیفیت هوای خانه را جدی بگیرید
تهویه مناسب، سرویس منظم وسایل گازسوز و استفاده از هواکش هنگام آشپزی به کاهش آلودگی هوای داخل خانه کمک می‌کند. در صورت احتمال وجود گاز رادون، آزمایش تخصصی می‌تواند خطر را مشخص کند.
خانه را تمیز نگه دارید
گرد و غبار، کپک و ذرات ناشی از سوسک‌ها می‌توانند در افراد حساس، به ویژه مبتلایان به آسم، علائم تنفسی ایجاد کنند. نظافت منظم و کنترل رطوبت به کاهش این محرک‌ها کمک می‌کند.
فعالیت بدنی داشته باشید
پیاده روی، دوچرخه سواری و دیگر فعالیت‌های هوازی متناسب با توان فرد، به بهبود آمادگی جسمانی و تحمل فعالیت کمک می‌کنند. افراد مبتلا به بیماری ریوی باید برنامه ورزشی مناسب خود را با پزشک هماهنگ کنند.
آب کافی بنوشید
کم آبی می‌تواند ترشحات تنفسی را غلیظ‌تر کند. نوشیدن آب به میزان متناسب با نیاز بدن به حفظ رطوبت و دفع راحت‌تر مخاط کمک می‌کند؛ نوشیدن آب بیش از نیاز، ظرفیت ریه‌ها را افزایش نمی‌دهد.
دستگاه رطوبت ساز را تمیز کنید
رطوبت زیاد و دستگاه‌های آلوده می‌توانند به رشد کپک و انتشار ذرات محرک منجر شوند. دستگاه را مطابق دستور سازنده تمیز کنید و از افزایش بیش از حد رطوبت خانه بپرهیزید.
تمرین تنفسی انجام دهید
تنفس آرام و کنترل شده می‌تواند به آرامش و مدیریت تنگی نفس در برخی افراد کمک کند، اما جایگزین درمان بیماری‌های ریوی نیست و لزوما ظرفیت ریه افراد سالم را افزایش نمی‌دهد.
دست‌ها را بشویید و واکسن‌های لازم را دریافت کنید
شستن دست ها، رعایت بهداشت هنگام سرفه و عطسه و دریافت واکسن‌های توصیه شده، از جمله واکسن آنفلوانزا برای افراد واجد شرایط، به کاهش خطر برخی عفونت‌های تنفسی کمک می‌کند.
آلودگی هوا را بررسی کنید
در روز‌های آلوده، فعالیت سنگین در فضای باز را کاهش دهید و در صورت امکان از منابع آلودگی دور بمانید. این توصیه برای افراد مبتلا به آسم و بیماری‌های مزمن ریوی اهمیت بیشتری دارد.
علائم تنفسی را نادیده نگیرید
سرفه مداوم، خس خس سینه، تنگی نفس یا کاهش تحمل فعالیت که تازه ایجاد شده یا ادامه دارد، نیازمند بررسی پزشکی است. معاینه و آزمایش‌های لازم بر اساس سن، سابقه و علائم فرد تعیین می‌شوند.
این مطلب جایگزین تشخیص و توصیه پزشک نیست.