وقتی میخوابید، عضلات کوچکی که حلق (پشت گلو) را باز نگه میدارند، شل میشوند. این امر به بافت اجازه میدهد تا به داخل راه هوایی بیفتد و اساساً دهانه را تنگ کند. وقتی راه هوایی بیش از حد تنگ میشود، جریان هوا را مختل میکند و آن را متلاطم میکند. این باعث لرزش بافت اطراف میشود و صدایی را که ما به عنوان خروپف میشناسیم، ایجاد میکند. منبع خروپف شما بستگی به این دارد که تنگی در کدام قسمت راه هوایی شما رخ میدهد.
زنان پس از یائسگی بیشتر احتمال دارد خروپف کنند، اما این موضوع به دلیل تغییرات هورمونی نیست. با افزایش سن (و این شامل مردان نیز میشود)، اکثر ما تمایل به افزایش وزن و از دست دادن تون عضلانی داریم. کاهش تون عضلانی در داخل و اطراف گلو و افزایش وزن در خروپف نقش دارد.
اگر خوابآلودگی بیش از حد در طول روز همراه با خروپف بلند دارید، خروپف شما ممکن است چیزی بیش از یک مزاحمت باشد. مشکل ممکن است آپنه یا وقفه تنفسی خواب یا نوع دیگری از اختلال تنفسی خواب باشد.
در آپنه خواب، راه هوایی مسدود میشود یا عضلات تنفسی از حرکت باز میمانند. تنفس هر شب صدها بار به طور موقت متوقف یا سطحی میشود. نشانههایی که ممکن است آپنه خواب داشته باشید عبارتند از:
خروپف بلند چهار بار یا بیشتر در هفته
کسی به شما بگوید که به طور دورهای در طول خواب دچار قطع تنفس یا نفس نفس زدن میشوید
خوابآلودگی در طول روز، مانند چرت زدن در طول روز وقتی که مشغول یا فعال نیستید، یا وقتی رانندگی میکنید یا در یک جای سبک توقف میکنید
سردردهای صبحگاهی
دور گردن بزرگ (اندازه یقه): ۴۵ سانتیمتر یا بیشتر در زنان، ۴۷ سانتیمتر یا بیشتر در مردان
سابقه فشار خون بالا.
افرادی که آپنه خواب درمان نشده دارند، میتوانند در تمرکز مشکل داشته باشند و بیشتر احتمال دارد که دچار تصادفات رانندگی شوند. آپنه خواب درمان نشده میتواند منجر به بزرگ شدن قلب شود. اگر مشکوک به آپنه خواب هستید، با پزشک خود صحبت کنید. آزمایش معمول برای تأیید تشخیص، یک مطالعه خواب خاص به نام پلیسومنوگرافی است. تغییرات سبک زندگی، دستگاهی که به باز نگه داشتن راه هوایی کمک میکند (به نام CPAP) و (برای برخی افراد) جراحی، همگی میتوانند به بهبود آپنه خواب کمک کنند.
برخلاف آپنه خواب، خروپف هیچ پیامد پزشکی ندارد. اما میتواند در روابط اختلال ایجاد کند و خوابیدن در خارج از خانه را ناخوشایند کند.
برای برخی افراد، خروپف ممکن است موقتی باشد. برای مثال، سرماخوردگی یا آلرژی میتواند باعث تورم مجاری بینی شود. قرار گرفتن در معرض دود و سایر بخارات نیز میتواند در برخی افراد منجر به خروپف گردد.
سایر علل خروپف عبارتند از:
بزرگ بودن بیش از حد زبانکوچک (بافت مخروطیشکلی که در انتهای گلو آویزان است)
انحراف تیغه بینی (سپتوم)
بزرگ بودن لوزهها، لوزههای سوم (بافت نزدیک به لوزهها) یا زبان
طویل بودن کام نرم (سقف دهان)
کوچک بودن بیش از حد فک
ضعف عضلانی در بافتهای اطراف مجاری هوایی فوقانی
وجود چربی اضافی در ناحیه گردن، که میتواند باعث کاهش فضای مجرای تنفسی و تشدید خروپف شود
راهکارهای ساده برای کاهش خر و پف
راهکارهای سادهای وجود دارد که میتوانید برای کاهش شدت صدای خروپف امتحان کنید.
اگر به پشت میخوابید، سعی کنید به پهلو بخوابید.
میتوانید یک توپ تنیس را به پشت لباس خواب خود بدوزید تا مانع از غلت زدن و قرار گرفتن شما به پشت شود.
از الکل اجتناب کنید. الکل باعث شل شدن عضلات، از جمله عضلات اطراف گلو میشود. قرصهای خوابآور نیز گاهی تأثیر مشابهی دارند.
اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن میتواند کمککننده باشد.
همچنین، با پزشک خود درباره استفاده از داروهای دسته «آگونیستهای GLP-۱»، مانند تیرزپاتاید مشورت کنید.
گزینه دیگر مشورت با دندانپزشک است تا بررسی شود آیا استفاده از نوعی محافظ دهانی (mouth guard) که موقعیت فک و زبان را تغییر میدهد، میتواند مانع خروپف شود یا خیر.
اگر هیچیک از این روشها برای شما مؤثر نبود، گزینههای جراحی نیز وجود دارند. اگر مشکل ناشی از لرزش بافتها در داخل بینی باشد، اصلاح انحراف تیغه بینی میتواند به رفع خروپف کمک کند. همچنین در صورتی که لوزهها یا لوزههای سوم بسیار بزرگ باشند، میتوان آنها را با جراحی برداشت. روشهای دیگر شامل لیزردرمانی یا استفاده از امواج رادیویی با فرکانس بالا برای کوچک کردن بافتهای اضافی داخل گلو هستند.
گزینه دیگر، کاشت ایمپلنت در کام نرم است که به آن «روش پیلار» نیز میگویند. این عمل در مطب پزشک انجام میشود، حدود ۱۵ دقیقه طول میکشد و تنها به بیحسی موضعی نیاز دارد. در این روش، پزشک قطعات پلاستیکی کوچکی (استنت) به طول کمتر از یک اینچ را درون کام نرم قرار میدهد. به مرور زمان، بافت جوشگاهی (اسکار) در اطراف این ایمپلنتها تشکیل میشود. بافتها سفت میشوند و لرزش کاهش مییابد، حتی زمانی که عضلات گلو در طول خواب شل میشوند.

