در گزارشی با تیتر «چه کسی این کتاب را نوشته است؟ پرسش بزرگ ادبیات در عصر هوش مصنوعی / دعوا بر سر مرز میان خلاقیت انسان و هوش مصنوعی» به چالش‌های تازه ادبیات و صنعت نشر در مواجهه با هوش مصنوعی پرداخته‌ایم.
در بخشی از این گزارش، سیدمهدی شجاعی، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس، از نگاه خود به فرصت‌ها و خطر‌های استفاده از این فناوری گفته است.
شجاعی مسئله را نه در اصل استفاده از هوش مصنوعی، بلکه در چگونگی استفاده انسان از آن می‌داند. او در گفت‌و‌گو با «خبرآنلاین» گفت: «خیلی بستگی دارد که ما نگاهمان و رویکردمان به هوش مصنوعی چگونه باشد. هوش مصنوعی به‌عنوان یک ابزار می‌تواند بسیار مفید و بسیار کارآمد باشد. بسیاری از کار‌هایی که نیازمند نیرو‌های انسانی زیادی است، می‌تواند با کمک هوش مصنوعی انجام شود.»
با این حال، به باور او، استفاده از این فناوری زمانی به مسئله تبدیل می‌شود که انسان کنترل آن را از دست بدهد. شجاعی در این‌باره هشدار داد: «خطر آنجاست که ما تحت سیطره هوش مصنوعی قرار بگیریم. این دارد اتفاق می‌افتد؛ یعنی ما باید آن را مدیریت کنیم، نه اینکه او ما را مدیریت کند.»
این نویسنده یکی از نمود‌های چنین وضعیتی را واگذاری قدرت فکر کردن و قضاوت به ماشین می‌داند؛ اتفاقی که به گفته او می‌تواند پیامد‌هایی فراتر از حوزه فناوری داشته باشد. شجاعی گفت: «خیلی جا‌ها می‌بینم که آدم‌ها عقلشان را سپرده‌اند دست این و چالش‌های جدی پدید می‌آید و دست‌انداز‌ها و انحراف‌های جدی در زندگی‌شان ایجاد می‌شود.»
او در عین حال، هوش مصنوعی را پدیده‌ای جدا از دیگر ابزار‌های فناورانه نمی‌بیند و معتقد است نحوه استفاده انسان از آن تعیین‌کننده است. شجاعی با اشاره به تجربه ورود فناوری‌هایی مانند اینترنت، تلفن و رادیو گفت: «اگر هوش مصنوعی را مدیریت کنیم، به نظر من ابزاری است مثل بقیه ابزارها.»
او در پایان تأکید کرد: «همان‌طور که وقتی اینترنت آمد، یا از کشف تلفن و رادیو استفاده شد، همه اینها زمانی پدیده‌های تازه‌ای بودند. وقتی فناوری در اختیار انسان باشد، به نظر من می‌شود بهترین بهره را از آن برد.»