با این حال، پیش از فرا رسیدن این رویداد‌های بزرگ، بارسلونا در لاکارتوخا به مصاف بتیس می‌رود و این پدیده جوان برای نخستین بار در دوران حرفه‌ای خود، برابر همین تیم در پست هافبک هجومی یا همان شماره ۱۰ به میدان رفت. در آن مسابقه، بارسلونا و خود یامال نمایشی توفانی داشتند، اما جالب اینجاست که هانسی فلیک دیگر هرگز آن ایده را تکرار نکرد.
یامال خود نیز به خوبی می‌داند که دیر یا زود در مرکز زمین بازی خواهد کرد. او پیش‌تر در گفت‌و‌گو با ال پائیس گفته بود: «در جناحین، دفاع کردن با سه بازیکن برای حریف کار بسیار راحتی است، اما در میانه زمین نمی‌توانند به راحتی من را مهار کنند. اگر بتوانم در مرکز زمین بچرخم، بازیکن بسیار تاثیرگذارتری خواهم شد. فکر می‌کنم در حال حاضر حضورم در جناحین به سود تیم است، اما در نهایت کارم به عنوان شماره ۱۰ تمام خواهد شد.»
با این وجود، در مقطع کنونی، هانسی فلیک و لوئیس دلافوئنته کاملاً متفق‌القول هستند که جایگاه اصلی او برای مدت‌ها در کنار خط طولی زمین خواهد بود.
این رویکرد منطق تاکتیکی محکمی دارد؛ یامال ۱۹ ساله در اوج پویایی و انفجار سرعتی خود قرار دارد. ایجاد نامتعادلی در خط دفاعی حریف دشوارترین کار در فوتبال است و او توانایی بی‌نظیری در کناره‌ها دارد. استارت‌های ناگهانی و خلاقیت بی‌بدیل او در عبور از بازیکنان مقابل، پدیده‌ای است که از زمان حضور نیمار در فوتبال کمتر دیده شده بود.
علاوه بر این، یامال تسلط فوق‌العاده‌ای بر تاکتیک دو به دو دارد؛ به ویژه زمانی که مدافعانی، چون ژول کنده یا پدرو پورو (تیم ملی) برای ایجاد برتری عددی به جلو نفوذ می‌کنند. حضور او به یک سلاح تاکتیکی قدرتمند تبدیل شده است که توجه مدافعان حریف را به آن سمت جلب می‌کند و به بازیکنانی مانند پدری، رودری و دنی اولمو اجازه می‌دهد توپ را سریع‌تر به فضا‌های خالی منتقل کنند. باید دید آیا فلیک بار دیگر از این ترفند استفاده خواهد کرد یا خیر.